Titulli i projektit: Realizimi i dy filmave me metrazh te shkurter.

Zona e Projektit: Bashkia Tirane,Korce (Greqi)

Donator: Frida Feminist Fund .

Periudha: 6 Muaj (2023)

Qëllimi i përgjithshëm: Zakonisht, fjala “ndërgjegjësim” përdoret shpesh për qëllimet e përgjithshme të asaj kërkohet të arrihet përmes projekteve të tilla. Por rritja e ndërgjegjësimit varet nga shkaqe të caktuara ku secili ka të drejtat dhe arsyet e veta për të mbështetur ose jo .Qëllimi jonë nëpërmjet këtyre filmave është sensibilizimi. Publiku apo shoqëria përmes filmit duhet të ndërgjegjësohet për dhimbjen qe shkakton dhuna ,abuzimi dhe distancimi shoqeror.Perfshirja e te rinjve ne art dhe nxitja e mendimit kritik.
Rezultatet e pritshme te projektit: “Leter vetes” • Ky film i shkurtër audio-vizual përpiqet të tregojë përmes historisë së LuanEs (vajzës transgjinore) peripecitë dhe vështirësitë e jetës në fazën e të kuptuarit të identitetit gjinor dhe fillimet e transformimit në të cilen ajo kupton se i përket. . Publiku apo shoqëria përmes filmit duhet të ndërgjegjësohet për dhimbjen dhe dhunën dhe vështiresit e jetës për disa njerëz si rasti i Luanes (vajzes transgjinore). Shoqëria duhet të bëhet e vetëdijëshme se transgjinorët janë njësoj qenie njerëzore që meritojnë një jetë të qetë familjare, normale,edukim dhe respekt për dinjitetin njerëzor, i cili pengohet nga sjelljet injorante te paragjykuesve dhe homofobikëve ne shoqërië . Hipokampusi Hippocampus është një film i shkurtër i cili trajton dhunën fizike dhe seksuale dhe psikologjike të Emës . • Ema qëndron në një seancë psikoterapie me psikologun e saj, i cili përpiqet ta kthejë në retrospektivë, qe munde te gjej ato episode që prekin fobitë e saj. E gjithë ngjarja zhvillohet në formën e dialogut, pyetje-përgjigje . Në të dyja këto episode kujtesa qëndron si pa kuptuar tek një kukull me karrocë , të cilën Ema e ka dhuratë nga babai i saj. Ky objekt i cili qëndron si një dëshmitar i rasteve te dhunës dhe abuzimit në përfundim të terapisë vjen si objekt real. Kjo kukull e dhuruar nga babai është identiteti fobik i Emës, një identitet i krijuar si rezultat i dhunës nga babai, identitet i cili është fiksuar si kujtim fotografik në një pasqyrë që mban në dorë dhe më pas thyhet në mur si të thyej njëherë e përgjithmonë fobitë e saj.Ngjarja bazohet në fakte reale. Nata e filmit. 1.1 Leximi dhe mësimi i skenarit nga aktorët pjesëmarrës. 1.2. Realizimi i dy filmave me metrazh të shkurtër. 1.3 Shfaqja dhe diskutimi i të dy filmave. 1.4 Promovimi në rrjetet sociale.